Mia?
Aiden?
Mia?
Musimy już jechać.
Mia?
Mia, jedziemy.
Aiden?
CHATA
Aiden, chodź.
- Uściśnij jej dłoń. - Skąd ma sukienkę jak mama?
Uściśnij.
Masz fart, że da się włożyć.
- Sprawdźmy, czy głowę też się da. - Nie!
Tylko nie głowę.
Ona tam będzie?
Nie.
Jest przytrzymana.
Wysiadamy.
- Cześć. - Tata!
Pobłądziliście?
Tęskniłem.
Za tobą też.
Skoczycie do sklepu po słodycze?
Muszę porozmawiać z mamą.
- Dzięki. - Gdzie lecicie?
- Idziemy po cukierki. - Jakie?
Bez sztucznych barwników, żelatyny czy słodzików.
Wróćcie szybko.
Pomóc ci?
To nie.
Jak minęła wam podróż?
Dzięki, że ich przywiozłaś.
Nie ma jej.
Ładnie wyglądasz.
Herbaty? Kawy?
Poproszę kawę.
Mam tylko rozpuszczalną, bo już nie pijam kawy. Może być?
Chciałeś porozmawiać.
Powinniśmy sfinalizować rozwód.
Nie możemy tkwić w próżni.
Dobra.
Zamierzam poślubić Grace.
We wrześniu.
W porządku.
Laura.
Nie wiem wiele. Ale jedno wiem na pewno.
Była bardzo dobrą kobietą.
Zawsze wspierała rodzinę.
Narodziny i śmierć to drzwi,
przez które każdy musi przejść.
Każdy z nas.
Śmierć jest tylko początkiem.
Dlatego też módlmy się za jej duszę.
Módlmy się, by trafiła w pisane jej miejsce.
Już dobrze.
Nie pójdzie do nieba.
Nie może iść do nieba.
Nie może tam iść, tato.
Nie pójdzie do nieba. Rozumiesz?
Nie może.
Skarbie, posłuchaj.
Posłuchaj.
Nie wiadomo, dokąd trafimy.
Mama nie chciałaby, żebyś płakała ani się zamartwiała.
Niczego nie rozumiesz.
- Odejdź! - Dobrze.
Zostaw mnie.
Idź sobie.
Odejdź.
PÓŁ ROKU PÓŹNIEJ
Podpiąłeś?
Zaczekaj chwilę.
Mia, możesz tu przyjść?
Zaraz przyjedzie Grace.
Chciałbym z wami coś omówić.
Co wy na to, żeby na Święta jechać znów w góry?
- Nie musisz iść do pracy? - Muszę.
Zawiózłbym was po szkole i dojechał do was w Boże Narodzenie.
Zostawisz nas tam samych?
Nie, Grace mogłaby jechać z nami.
Spędzilibyście miło czas.
Poznali ją odrobinę.
- Nie. - Nie chcecie?
- Nie. - Dlaczego?
Nigdzie z nią nie pojadę.
A już na pewno nie na Święta.
- Dlaczego? - Oszalałeś?
Skądże.
Grace jest częścią naszego życia.
- Co? - Najwyższy czas, byście ją poznali.
- Co masz na myśli? - Wezmę z nią ślub.
Chcieliśmy powiedzieć wam wieczorem.
- To jej wina. - Co proszę?
- Wszystko przez nią. - Ale co?
Jak to co?
Chodzi ci o mamę?
Zostawiłeś mamę dla psychopatki.
Kto wam powiedział, że jest psychopatką?
Jest twoją pacjentką.
- Pieprz się. - Aiden!
Przepraszam cię, ale musimy się wstrzymać.
Później będę musiał wyjść.
- I co? - Miałem rację.
- Grace jest w folderze z sektami. - Boże.
„Sekta radykalnych chrześcijan”.
Pozostali się zabili.
Przeżyła, by głosić ich nauki.
Kliknij tu.
Odnajdziecie zbawienie.
Odpokutujcie, a zmyjecie z siebie wszelkie trapiące was grzechy.
Wyznajcie winy.
Pokutujcie i módlcie się.
Nie tylko ja was obserwuję.
Bóg na was czeka.
Nie może się doczekać, by ujrzeć wasze uśmiechnięte twarze.
Dołączcie do mnie.
Zaśpiewamy?
Być bliżej Ciebie chcę
O Boże mój!
GRZECH
To się zdarzyło?
- Co robicie? - Właśnie...
Szukaliśmy materiałów na szkolny projekt Mii.
Mój komputer się aktualizuje.
W porządku.
Widziałem się z Grace.
Bardzo chce z nami jechać i was poznać.
Dajcie jej szansę.
Dobrze?
Zaplanowała zabawy na całe noce, oglądanie filmów.
Nie umie gotować, więc będziecie jeść, co zechcecie.
Spróbujecie?
Dla mnie? Przemyślcie to.
Oto i ona.
To z gazety. Muszę odebrać.
Cześć, dzieciaki.
Gotowi?
- Macie klucz? - Ja mam.
Idź zrobić siku, Grady.
Na korytarzu zrobiłem legowisko dla psa.
- Co takiego? - Legowisko dla psa.
Może być?
Jasne.
Sypialnie są na górze. Ostatnie drzwi na prawo.
- Pomóc ci z czymś? - Nie trzeba.
Masz legowisko, Grady.
Dobry piesek.
A tu masz skunksa.
Chcecie ciastko? Zaraz wszystkie zjem.
- Pewnie. - Weź jedno dla brata.
Wezmę trzy.
Proszę.
Głodni? Wcinajcie.
Błogosław nas Ojcze i te dary, które spożyjemy.
Amen.
Na co patrzysz?
Laura je zawiesiła.
Przeszkadzają ci?
- Mogę je zdjąć. - Nie przeszkadzają mi.
- Na pewno? - Tak.
Przestań.
- Wybacz. - Bo znów poleci ci krew z nosa.
Nic mi nie będzie.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Niedługo wrócę.
Zostań.
- Nie! - Mam cię.
Nie!
Jak ci idzie?
Dobrze.
- Pomóc ci? - Tak.
Dzieci, pomóżcie Grace.
Jedziemy!
To czapka mamy.
Przepraszam.
Nie wiedziałam.
Co się stało?
Nie wiedziałam, że to czapka Laury.
Nic się nie stało.
Weź moją.
Chodź.
Pociągnąć cię?
Dobra.
- Od razu lepiej. - Tak powinno się jeździć.
Mia?
Uważaj na przerębel.
Stój!
Stój. Nie podchodź.
Odsuń się. Musisz być ostrożna.
Zostań, ja ją wyciągnę.
- Tato! - Co?
Tato!
Mia, cofnij się.
Daj rękę.
Mam cię.
Moja lalka!
Mam cię. Już dobrze.
Wracajcie do domu.
Już wszystko dobrze.
Proszę. Gorąca.
Dobrze się czujesz?
Zrobię ci coś do jedzenia.
Cześć, to ja.
Nie mogę dziś wrócić.
Zastąpisz mnie kimś?
Nagły wypadek.
Wszystko w porządku?
- Chyba nie wrócę do miasta. - Dlaczego?
Nie chcę zostawiać cię z dziećmi, skoro nie czujesz się na siłach.
Mam się świetnie.
To tylko kilka dni. Zresztą to był mój pomysł.
- Na pewno? - Tak.
O ile nie będziemy jeździć na łyżwach.
W porządku.
Pokażę ci coś.
Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć.
Rodzinna spuścizna. Należał do ojca Laury.
Strzelałaś kiedyś?
Noga do przodu, wyprostuj rękę.
Możesz też użyć obu rąk.
Odbezpieczasz, pociągając kurek do tyłu.
Chcesz spróbować?
Spróbuj. To łatwizna.
Trzymaj.
Ma spory odrzut, więc się zaprzyj.
Nieźle.
Teraz mogę jechać.
Daj buziaka. Wracam za kilka dni.
Może św. Mikołaj mnie podrzuci. Jak sądzisz?
Lecę.
Jak coś, Wendy ze stacji ma klucz. Dzieci mają jej numer.
Pamiętajcie, macie być grzeczni.
Nie szukajcie świątecznych prezentów.
Bawcie się dobrze.
Pa. Kochamy cię!
Będę dekorować dom. Chcecie pomóc?
Jesteście tam?
Kurde.
Dzieci?
Co chciałabyś dostać, Mia?
Psa.
Ja też chciałam i nigdy nie dostałam.
Dlaczego?
Jak byłam mała, nie dostawałam prezentów.
Tata kurczowo przestrzegał...
biblijnego słowa.
A tam nie ma wzmianki o prezentach.
- Dziwne. - No dziwne.
Jakie psy lubisz?
Buldogi.
Są słodkie.
Tata nie chce kupić mi psa.
Uważa, że nie będę się nim zajmować.
Zajmuj się ładnie solankowcami, to może kupi ci psa.
Mogłabyś mu udowodnić, że umiesz się opiekować.
Mogę.
Ja kupiłam Grady'ego w prezencie dla samej siebie.
Zrobiłam to, gdy mogłam już zapomnieć o przeszłości.
Z nim zaczęłam nowe życie.
Chcesz zobaczyć, co zrobiliśmy dla taty?
Jasne.
- Zejdź do nas. - Dobra.
Patrz, tato.
Patrz!
Wyszło ci, tato.
- Pyszne. - Kapelusz z indyka.
Za co jesteście wdzięczni? Na tym polega Święto Dziękczynienia.
Za mamę.
Dobrze je wychowaliśmy.
Bardzo dobrze.
Nigdy nie mamy prawdziwego indyka na święta.
Jesteś głodny? Idę coś przyrządzić.
Aiden?
Jesteś tam?
MAMA
Grace, nie mogę znaleźć lalki.
Szukałaś w pokoju taty?
Nie zabierałam jej tam.
Bawisz się nią tylko tu i u siebie? A sprawdzałaś w tamtym pokoju?
W tym tutaj?
- Przy schodach. - Nie zabierałam jej tam.
Sprawdzę. Pójdziesz ze mną?
Ja idę sprawdzić.
Sprawdzałaś przy schowku na buty?
Nigdy nie wiadomo, gdzie może być.
Mój Boże, Grady!
Co ty zrobiłeś?
Myślałeś, że to zabawka?
Musiał tak pomyśleć.
Cześć, to ja.
Widzę, że dzwoniłeś, ale złapała mnie poczta.
Chciałam dać znać, że wszystko jest w porządku.
Dobrze się bawimy. Właśnie obejrzeliśmy film.
Zrobiłam naleśniki.
Przybraliśmy dom w świąteczne ozdoby.
Oddzwoń, jak możesz. Albo napisz SMS-a.
Może lepiej SMS-a.
Kocham cię. Pa.
Robię kanapki. Chcesz?
Aiden?
Chcesz kanapkę?
Sam sobie zrobię.
Musimy porozmawiać.
Co?
Mam wrażenie, że jest między nami dystans.
Chcę wiedzieć, czy mogę go jakoś skrócić?
Albo powiedz mi, w czym tkwi problem.
To pewnie hormony.
Chyba czegoś mi nie mówisz.
Zawsze możesz ze mną porozmawiać.
Niby po co?
Bo utknęliśmy w tym domu.
Nie to miałam na myśli. Mieszkamy w tym domu.
Chcę tu być.
Źle się wyraziłam.
Chciałam powiedzieć,
że byłoby łatwiej, gdybyśmy ze sobą rozmawiali.
Nie chcę z tobą gadać.
Nie chcesz gadać, tylko podglądać mnie pod prysznicem.
Nie masz mi nic do powiedzenia?
Chciałam tylko poprawić sytuację.
Daj spokój.
Dlaczego lecieli tak nisko? Strzelali do psa?
Atak klaustrofobii? Kto to wie.
Idź, śmiało.
Na co czekasz?
Grace.
To dla mnie?
Tak.
Dziękuję.
Strasznie tu zimno.
Zrobić ci gorącej czekolady?
Nie, dziękuję.
Nic ci nie jest.
Przynieść grzejnik na gaz?
Tak.
Spal to, Childs!
Można używać go w domu?
Można.
Zawsze tak buczy.
Gotów.
Włączyć inny film?
Dziś są Święta!
- Wesołych Świąt, tato. - Weso....
Nie!
Aiden.
Nie ma prądu, a rury zamarzły. Sprawdzisz agregat?
- Która godzina? - Nie wiem, padła mi komórka.
Sprawdź na swojej.
Moja też padła.
Wynosiłeś grzejnik?
- Aiden? - Co? Nie wynosiłem.
Gdzie są ozdoby?
To twoja sprawka?
Taki żart?
Grace!
Jeśli to żart, to wam się udał, ale mnie nie śmieszy.
Idę do siebie.
Zanim wrócę, przynieście jedzenie.
I całą resztę też.
Aiden!
Mia!
Gdzie moje rzeczy?
Muszę zażyć tabletki. Gdzie są?
- My nic nie zrobiliśmy. - Oddajcie moje tabletki.
- To nie my. - Nikt inny tu nie mieszka.
Może spytaj sama siebie? To ty łazisz nocami po domu.
Co?
Słyszymy cię co noc.
Sama zabrałam sobie tabletki?
Poszukam ich. Zacznę od waszego pokoju.
Gdzie wasze rzeczy?
Grace.
Przestań.
To powiedzcie, gdzie moje rzeczy.
Niczego nie zabieraliśmy.
Gdzie moja lalka?
Grady!
- Gdzie jest Grady? - Może na zewnątrz?
Jak by wyszedł?
Agregat nie ruszy.
Nie wiem dlaczego.
Nie będzie prądu.
Daleko do miasta?
Kilka kilometrów.
W taką zamieć można dostać się jedynie autem.
Tyle że drogi mogą być zamknięte przez wiele dni.
Skończyłam.
Nie chciałem tego mówić przy Mii.
Zeszłej nocy miałem dziwny sen.
Koszmar.
We śnie grzejnik zaczął się palić. Nie mogliśmy oddychać.
Udusiliśmy się.
9 STYCZNIA
22 GRUDNIA
Przestawiałeś zegarki?
Nie, a co?
Bawiłam się z Aidenem.
Ciągle śpi.
Ja też tęsknię.
Dobrze.
Twój telefon działa?
Nie działa.
- Dawaj mi go. - Nie działa.
Tylko udawałam.
Tęsknię za tatą.
ODPOKUTUJ
Odpokutuj.
Odpokutuj swoje grzechy.
Co jest?
Słyszałam coś.
- Co takiego? - Głos.
Daj latarkę.
Zostań.
To tylko okno.
Odpokutuj.
Odpokutuj grzechy.
Wiesz, jak otworzyć drzwi.
Wyznaj winy.
Odpokutuj grzechy.
Bóg czeka.
Grace.
Mia, nic ci nie jest?
9 STYCZNIA
Co ty robisz?
Idziemy stąd.
Muszę brać tabletki.
Pójdziemy do najbliższego miasta,
zadzwonimy do waszego taty, a on po nas przyjedzie.
Spakujcie się.
Nie możemy stąd wyjść.
Nie będziemy o tym dyskutować.
Wyjrzyj na zewnątrz. To niepoważne.
Nawet nie mamy kurtek.
Nie pójdziemy stąd.
To pójdę sama.
Nie uda ci się.
Nie idź.
Halo!
Jest tam kto?
Boże.
Co to ma być?
KU PAMIĘCI
Nie wiem, Aiden.
Utknęliśmy tu. Nie wiemy, co się dzieje.
A teraz to zdjęcie. Co ono oznacza?
Nie mam pojęcia.
Może umarliśmy?
Nie umarliśmy.
Skąd wiesz?
- Skąd wiedzielibyśmy, że nie żyjemy? - To nie ma sensu.
Siedzę tu, rozmawiamy, marzną mi nogi i jestem głodna.
Może tak jest po śmierci?
Nie wiedzielibyśmy, że nie żyjemy.
Grace,
musimy wyznać grzechy.
Oczyścić dusze.
Utknęliśmy w czyśćcu.
Chciałabyś się pomodlić?
Pomodlimy się?
Odpokutuj.
Odpokutuj grzechy.
Bóg czeka.
Bóg...
nie może się doczekać,
by móc oglądać wasze uśmiechnięte twarze każdego dnia.
Wstaniecie dla Boga.
Przebudzicie się, a on ujrzy wasze uśmiechy, moi drodzy.
Staniecie się jego rodziną. Jego miłością.
Oddajcie mu swe dusze.
Wiemy, że Bóg czeka. Nadszedł czas.
Czas, abyście go wpuścili.
Tylko wy posiadacie klucz
i wiecie, jak otworzyć mu drzwi.
Żałuję, że dokuczałam bratu.
Co to?
ZMARLI 22 GRUDNIA PRZEZ AWARIĘ GRZEJNIKA
Skąd to macie?
Zrobiliście?
Musimy odpokutować.
Musimy odpokutować grzechy.
- Przestań. - Też musisz.
- Zamknij się. - Odpokutuj, nim będzie za późno.
- Inaczej nie pójdziemy do nieba. - Kazałam ci przestać!
- Odpokutuj, nim... - Przestań. Zamknij się!
Kazałam ci się zamknąć!
Przestań.
- Stul pysk! - Wyznaj prawdę.
- Morda! - Odpokutuj grzechy.
- Musisz odpokutować. - Zamknij się! Zamknij!
Udowodnię ci to.
Widzisz?
Nie możemy umrzeć.
My już nie żyjemy.
Utknęliśmy w czyśćcu.
Musimy wyznać grzechy i oczyścić dusze,
aby trafić do nieba.
Wyznaj winy!
Odpokutuj je!
Ochroń mnie, proszę.
Proszę, Matko.
Ochroń mnie.
Pomóż mi.
Chciałabyś się pomodlić?
Chroń mnie, Matko Przenajświętsza.
Pomodlimy się?
Dlaczego mnie opuściłaś?!
Odpokutuj grzechy.
Wyznaj winy.
Bóg czeka.
Pomóż mi, Boże.
Zgrzeszyłam.
I żałuję.
Wybacz mi.
Grady?
Nie idź tam, Mia.
Kurwa.
To była moja wina.
Zostawiłam uchylone drzwi.
Tak mi przykro.
Grady...
Przepraszam.
Proszę, wejdź do domu.
Jest strasznie zimno.
Chodź do domu.
Nie wiem, co robić.
Zamarznie tam.
Wiem.
Musimy ją jakoś przekonać.
Musimy...
- Trzeba to zakończyć. - Wiem.
Widzisz gdzieś jej tabletki?
Grace?
Chodź.
Chodź do środka.
Tu jest strasznie zimno.
Jest zimno.
Wejdź do domu.
Zgrywaliśmy się.
Nie umarliśmy.
Grace, ja...
nie powiesiłem się.
To nie działo się naprawdę.
Możemy wejść do domu?
Wszyscy ludzie są grzeszni.
Niech Bóg nam wybaczy, byśmy mogli wkroczyć do bram nieba.
Ojcze nasz, któryś jest w niebie,
święć się imię Twoje.
Przyjdź królestwo Twoje.
Bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi.
Nie działa.
Pieprzony...
Kurwa.
Ładowarki nie działają. Musimy mieć prąd.
- Daj komórkę. - Też padła.
Za często dzwoniłam do taty.
Może dajmy jej jeszcze jedną tabletkę nasenną?
Odpokutuję...
zło wyrządzone tej rodzinie.
Odpokutuję...
wszystkie kłamstwa.
Pożądanie i cudzołóstwo.
Moją nieczystość.
Już dobrze.
Wszystko jest dobrze.
Cześć, to ja.
Dzwoniłem wczoraj, ale nikt z was nie odbiera.
Wyjeżdżam. Będę do sześciu godzin.
Chyba że zamknęli drogi.
Mam nadzieję, że wszystko w porządku. Oddzwoń, jak odsłuchasz.
Mia?
Muszę do ubikacji.
Wysikaj się w kącie. Nie możemy tam schodzić.
Mia, nie idź tam.
Mia.
Aiden.
Idź sobie.
Nie bójcie się.
Będzie dobrze.
Nie macie się czego bać.
Już dobrze.
Śmierć już po nas była.
Nie umarliśmy.
Tylko udawaliśmy.
Zrobiliśmy to dla mamy.
Chrystus cierpiał jako człowiek.
Uwolnij się od ziemskich grzechów.
Poświęć coś dla Boga, Mia.
Nie.
- Mia. - Proszę.
- Spal ją. - Przestań.
Uwolnij się od autorytetów.
- Spal ją, Mia. - Nie!
Proszę, przestań!
Nie!
Już jest dobrze.
Wszystko będzie dobrze.
Zaufajcie mi.
Musicie mi zaufać.
- Grace. - Patrzcie.
- Mia. - Grace, przestań!
Grace?
Aiden?
Grace.
Richard.
Cześć, kotku.
Bóg nas karze.
Za to, co uczyniliśmy.
Nic nie zrobiliśmy.
Boże!
Skarbie, nie rób tego.
Nie rób tego.
Będzie dobrze.
Niczego nie rozumiesz.
Spójrz na mnie.
Ja umarłam.
Nie rób tego.
Zakończyłam swą podróż.
Teraz muszę przejść przez męki i tortury czyśćca.
Nie umarłaś.
To nie czyściec.
Udowodnię ci.
Skarbie.
Nie rób tego.
Nie mówiłam?
Oddaj mi broń.
Nie słuchasz mnie.
Słucham.
Daj mi ją.
Oddaj mi.
Nie!
Widzisz?
Czujesz mój dotyk?
- Puść. - Nie rozumiesz.
Tato!
- Richard. - Tato...
Nie!
Tato!
Mia, chodź.
- Richard. - Mia!
- Idziemy! - Nie!
Chodź.
Richard?
Idzie tu!
Aiden, pomocy!
Aiden!
Odpal!
- Ruszaj, Aiden! - No odpal!
Boże...
Módlmy się do Boga,
by wybaczył waszemu ojcu, Richardowi.
Niech trafi do królestwa Bożego.
Niech przebaczy nam nasze grzechy,
abyśmy mogli zjednoczyć się w wieczności.
Amen.
Być bliżej Ciebie chcę
O Boże mój!
Z Tobą przez życie
Lżej nieść krzyża znój
Ty w sercu moim trwasz
Z miłością Stwórcy ziem
Tulisz w ojcowski płaszcz
Chroniąc mnie w nim
Być bliżej Ciebie chcę
Na każdy dzień
Za Tobą życiem swym
Iść jako cień
Daj tylko, Boże dusz
Obecność Twoją czuć
Myśl moją pośród burz
Na Ciebie zwróć
Już dobrze.
Jest dobrze.
Popełnił: d3s0l4ti0n Skorekcił: 12jojko
facebook.pl/GrupaHatak
facebook.pl/AzjaFilm